UYKUSUZ GECELERİMİN KABUSU
Yüreğimde kopan, dinmeyen fırtınalarında
Ulaşmak istediğim limana ulaşabilir miyim
sanıyorsun?
Hafif hafif karanlık çökmeye başladığında
yarınıma,
Ben daha dünümü arıyordum
Elimdeki loş ışıklı fenerle uykusuz
gecelerimde...
Keder; bana arkanda sakladıktan sonra verdiğin
hediye,
Sevgin; en büyük hayalim,
Seninle geçen yıllarım; anılarım,
Issız bir kıyıya vurmuş gönlüm; koparıp
soldurduğun bir çiçek...
Ve ben; arkanda bıraktıklarından...
Ya sen?
Sen, artık uykusuz gecelerimin kabususun...
Güneş KAYACAN
