DEDİKODU DEĞİLDİR

         Eleştiri; bir insanı kusurları, hataları, doğruları, yanlışları ve fiziksel özellikleri hakkında veya hakkı olmadığı halde yüzüne söylemek gibi bir tür yüzüne söylemek gibi bir tür konuşma biçimidir. Genellikle insanlar hakkı olmadığı halde istediği bir kişiyi eleştirirler. Eleştirilmek her insanın prensiplerine göre değişir. Her insan eleştirilmek istenmez. Ama bu kural herkes için geçerli bir neden değildir.
          Eleştirmek bence kötü bir şey değildir. Neden mi? Çünkü ben hatalarımın, davranışlarımın ve doğrularımın konuşulmasını bana her gerçeğin söylenmesi hoşuma gider. Kimin hoşuna gitmez ki? İnsan eleştirildiği zaman acı da olsa gerçeği öğrenmeli, yanlışını doğrusunu görüp gerçeği anlayıp düzeltmelidir. Yaptığım işte başkasının payı ya da emeği varsa o kişinin yorumu benim için önemlidir. Bence hiçbir insan bir gününü yorum yapmadan geçiremez.
          Gelelim eleştirinin dedikodu olmadığına. İnsanlar bu kavramları karıştırır. Ama eleştirmek ile dedikodu arasında çok fark vardır. Eleştir; insanın yüzüne söylenir, dedikodu ise insanın arkasından söylenir. Eleştiri ile dedikodu sözcüklerini birbirine en çok karıştıran kişileri yaşı başı geçmiş kadın ve erkeklerdir. Biz büyüdüğümüzde bu hataya kendimizi kaptırmayalım. Ayrıca insanlar kusurlarımızı öğretmek için bizi eleştirirler.
           Eleştiri yapmak yani tenkit etmek bu işte payı varsa yani hakkı varsa konuşmaktır. Eğer eleştirme konusunda hakkı yoksa yorum da, eleştiri de yapmamalıdır kişi. Susmalı, söylenenleri dinlemeli, konuşulanlara yorum yapmadan saygı duymalıdır. Lütfen dikkat!! Eleştiri yaparken insanların kalplerini kırmamaya özen gösterin. 

                                                Davutlar/ 24.05.2006
                                                      Dilek KOÇ    
                                              Davutlar İlköğretim Okulu
                                                     6 / A   No:339