GÜN BATIMI

               Bir gün içerisinde sevinçli, hüzünlü dakikalarız olmuştur. Bu dakikalarınızı anımsadığınızda neler hissediyorsunuz? Nefret mi sevgi mi? Yoksa her ikisi mi? Bence mutluluk yani sevgi. Neden sevgi dediğimi düşünebilirsiniz. Ben bir öğrenciyim. Sınav sonucunda başarısız bir not almış olabilirim o gün içerisinde ve ben aynı gün içerisinde mutluluğu arayacağım. Bu tür olumsuzluklara sevgi ile yaklaşalım. Sınav notumun başarısız olmasında benim payım yok mu? Yoksa o günkü sınavdan hak etmediğim notu mu aldım? Hayır.
               Gün batımını izlerken o gün içerisinde yaşadığın mutlu dakikaları anımsa. Ne güzel ama değil mi? Gün batıyor, güneş uzaklaşıyor ve ortalığa karanlık çöküyor, ne kötü. Aydınlık bir ortamdan karanlık bir ortama geçmek.
               Güneşin doğuşunu neden mutlu gözlerle bekliyorsunuz? Yeni bir gün, mutluluk dolu dakikalar geçirmek istiyorsunuz değil mi?
                Niye ama gün batımı sıkıcı geliyor? Bu sorunun tek bir iyi yönü var. İlk olarak iyi yönünden başlayalım. O gün içerisinde yaşadığımız hüzünlü ve ya çirkin dakikalarımızı kara bir deftere atmak. Ama kötü yönü o gün yaşadığımız sevinçlerin ve mutlulukların tek gün içerisinde bize yansıtmış oldu. Sevinç gülücüklerini bir anlık unutmak.
               Yeni bir günde belki daha çok güzellik bizi bekliyor, bunun için ne yapıyorsunuz, eski günleri anımsıyorsunuz değil mi? Ne güzel bir duygu!

                                                   Davutlar / 13.05.2006
                                                         Hülya  KOÇ
                                           Vali Kadir Uysal İlköğretim Okulu
                                                         6 / A     337