NACİYE ASLAN
	HAYATTAN YEDİĞİM TOKAT Ayın tutulduğu bir gecede bulutlar bizim için ağladı Ayrılık rüzgarları, bizim için esti Sabaha kadar ne rüzgarlar, ne de rüzgarlar dindi. İşte buna benziyor bizim aşkımız Ne yağmurlar, ne de rüzgarlar diniyor. Ne zaman dalıp gitsem uzaklara, Uyandığımda kendimi senin acınla buluyorum. Bu hayatta kendime attığım en büyük kazık Dünyada bir tek şeyden çok korkuyorum O da aşık olup karşılık bulamamak Hayat bir kere bana o kazığı attı Aşık oldum ve karşılık bulamadım Ben üstüne gittikçe o aksine benden kaçıp uzaklaşıyordu Yağmurlu bir günde Yanıma gelip bana başaksını sevdiğini söyledi. Ve ben o an hayat damarlarından biri kopmuş gibi Kendimden nefret edercesine ölmek istiyordum O zaman korktum sevmekten O zaman ayaklarımın üstünde durmayı öğrendim O zaman işte o zaman hayattan bir tokat yedim                                         Davutlar /  31.05. 2006                                           Naciye  ASLAN                                Vali Kadir Uysal İlköğretim Okulu                                              8/B   No : 23